Indi Tinagipusuon ang Paghinulsol sang mga Israelinhon
1Naghambalanay ang mga Israelinhon, “Dali, mabalik na kita sa Ginoo. Siya ang naglaglag sa aton kag siya man ang magabulig sa aton.[a] 2Daw pareho kita sa patay nga buhion niya gilayon. Sa indi madugay[b] pabangunon niya kita, kag magakabuhi kita sa iya presensya. 3Tinguhaan naton nga makilala ang Ginoo. Magaabot siya kag sigurado gid ini pareho sang pagbutlak sang adlaw. Magaabot siya pareho sang ulan nga nagahatag sang tubig sa duta.”
4Pero nagsiling ang Ginoo, “Mga katawhan sang Israel[c] kag Juda, ano bala ang himuon ko sa inyo? Ang inyo paghigugma sa akon dali lang madula pareho sang ambon ukon tun-og sa kaagahon. 5Amo gani nga ginapaandaman ko kamo paagi sa akon mga propeta nga malaglag kamo kag magakalamatay. Ipahayag ko gid ang akon paghukom pareho sang kilat kasanag. 6Kay indi ang inyo mga halad ang akon luyag kundi ang inyo gugma.[d] Mas gusto ko pa nga kilalahon ninyo ako sang sa maghalad kamo sang mga halad nga ginasunog. 7Pareho kay Adan, ginbaliwala ninyo ang akon kasugtanan sa inyo. Nagluib kamo sa akon dira sa inyo lugar.[e] 8Ang siyudad sang Gilead ginaestaran sang malaot nga mga tawo pati sang mga manugpatay. 9Ang inyo mga pari daw sa grupo sang mga tulisan nga nagabantay sang mabiktima. Nagapamatay sila sa dalan nga pakadto sa Shekem,[f] kag kon ano pa nga makahuluya nga mga buluhaton ang ila ginahimo. 10Mga taga-Israel, terible ang nakita ko sa inyo; nagasimba kamo sa mga dios-dios, gani nangin mahigko[g] kamo. 11Kag bisan kamo nga mga taga-Juda, napat-od na nga silutan kamo.
“Gusto ko kuntani nga ibalik ang maayo nga kahimtangan sang akon katawhan.”