Judges 12
NIV — New International Version Bible (NIV)
SZ-PL — Słowo Życia (SZ-PL)
Verse 1
The Ephraimite forces were called out, and they crossed over to Zaphon. They said to Jephthah, “Why did you go to fight the Ammonites without calling us to go with you? We’re going to burn down your house over your head.”
Przyjaciele, zależy mi na tym, abyście mieli rozeznanie w kwestii darów Ducha.
Verse 2
Jephthah answered, “I and my people were engaged in a great struggle with the Ammonites, and although I called, you didn’t save me out of their hands.
Kiedyś, jako poganie, nie mogliście się oderwać od niemych bożków.
Verse 3
When I saw that you wouldn’t help, I took my life in my hands and crossed over to fight the Ammonites, and the Lord gave me the victory over them. Now why have you come up today to fight me?”
Teraz jednak możecie być pewni, że będąc pod działaniem Bożego Ducha nikt nie może powiedzieć: „Niech Jezus będzie przeklęty”. Nikt też, bez pomocy Ducha Świętego, nie może z przekonaniem powiedzieć: „Jezus jest Panem”.
Verse 4
Jephthah then called together the men of Gilead and fought against Ephraim. The Gileadites struck them down because the Ephraimites had said, “You Gileadites are renegades from Ephraim and Manasseh.”
Różne są dary łaski Bożej, ale wszystkie pochodzą z tego samego źródła—od Ducha Świętego.
Verse 5
The Gileadites captured the fords of the Jordan leading to Ephraim, and whenever a survivor of Ephraim said, “Let me cross over,” the men of Gilead asked him, “Are you an Ephraimite?” If he replied, “No,”
Różne są też rodzaje Bożej służby, ale istnieje tylko jeden Pan, któremu służymy.
Verse 6
they said, “All right, say ‘Shibboleth.’” If he said, “Sibboleth,” because he could not pronounce the word correctly, they seized him and killed him at the fords of the Jordan. Forty-two thousand Ephraimites were killed at that time.
Różne są też działania, ale jest tylko jeden Bóg, który sprawia wszystko i we wszystkich.
Verse 7
Jephthah led[a] Israel six years. Then Jephthah the Gileadite died and was buried in a town in Gilead.
Ibzan, Elon and Abdon
Każdy otrzymuje jakiś przejaw działania Ducha—dla wspólnego dobra.
Verse 8
After him, Ibzan of Bethlehem led Israel.
Jednemu Duch daje słowa mądrości; drugiemu ten sam Duch daje słowa szczególnej wiedzy.
Verse 9
He had thirty sons and thirty daughters. He gave his daughters away in marriage to those outside his clan, and for his sons he brought in thirty young women as wives from outside his clan. Ibzan led Israel seven years.
Inny otrzymuje od Ducha dar wyjątkowej wiary, jeszcze inny—dar uzdrawiania mocą tego samego Ducha.
Verse 10
Then Ibzan died and was buried in Bethlehem.
Ktoś inny otrzymuje dar czynienia cudów, dar prorokowania, dar rozpoznawania duchów, dar mówienia obcymi językami, a jeszcze inny—dar tłumaczenia tych języków.
Verse 11
After him, Elon the Zebulunite led Israel ten years.
Wszystkie one pochodzą jednak od jednego i tego samego Ducha, który rozdziela dary zgodnie ze swoją wolą.
Ciało Chrystusa
Verse 12
Then Elon died and was buried in Aijalon in the land of Zebulun.
Z Chrystusem jest podobnie, jak z naszym ciałem: mamy je jedno, ale części ciała jest wiele. A chociaż jest ich dużo, mimo to tworzą tylko jedno ciało.
Verse 13
After him, Abdon son of Hillel, from Pirathon, led Israel.
W taki właśnie sposób my wszyscy zostaliśmy zanurzeni w jednym Duchu i zostaliśmy włączeni w jedno ciało—Żydzi i poganie, niewolnicy i wolni. Wszyscy zaczerpnęliśmy z jednego Ducha!
Verse 14
He had forty sons and thirty grandsons, who rode on seventy donkeys. He led Israel eight years.
Ciało nie składa się z jednej części, ale z wielu!
Verse 15
Then Abdon son of Hillel died and was buried at Pirathon in Ephraim, in the hill country of the Amalekites.
Gdyby noga powiedziała: „Nie należę do ciała, bo nie jestem ręką”, to czy mimo wszystko nie należy do ciała?
Verse 16
— not in NIV
A gdyby ucho rzekło: „Nie należę do ciała, bo nie jestem okiem”, to czy rzeczywiście nie należy do ciała?
Verse 17
— not in NIV
Gdyby całe ciało było wzrokiem, gdzie byłby słuch? A gdyby było słuchem, gdzie byłby zmysł powonienia?
Verse 18
— not in NIV
Bóg jednak umieścił je wszystkie w ciele—i uczynił to w sposób zgodny z Jego wolą.
Verse 19
— not in NIV
Gdyby wszystkie części ciała były takie same, to jak wyglądałoby nasze ciało?
Verse 20
— not in NIV
Na szczęście jednak istnieje wiele różnych części ciała—a wszystkie razem stanowią całość.
Verse 21
— not in NIV
Oko nie może powiedzieć do ręki: „Nie potrzebuję cię”, ani głowa do nóg: „Nie jesteście mi potrzebne”.
Verse 22
— not in NIV
Niektóre części, z pozoru najsłabsze, są w gruncie rzeczy bardzo ważne.
Verse 23
— not in NIV
Większym szacunkiem darzymy też te części, które same z siebie wydają się być mało szlachetne. Wstydliwe części ciała natomiast chronimy szczególnie,
Verse 24
— not in NIV
te zaś, których nie musimy okrywać, nie potrzebują takiego traktowania. Bóg tak ukształtował nasze ciało, aby słabsze części ciała otaczane były większą troską
Verse 25
— not in NIV
i aby w ciele nie było konfliktu, ale aby jego poszczególne części wzajemnie się o siebie troszczyły.
Verse 26
— not in NIV
I gdy cierpi jedna część ciała, cierpią z nią pozostałe. A jeśli jedną spotyka wyróżnienie, wszystkie pozostałe również się cieszą.
Verse 27
— not in NIV
Wy jesteście ciałem Chrystusa! I jesteście dla siebie nawzajem częściami tego ciała!
Verse 28
— not in NIV
Bóg najpierw umieścił w kościele apostołów, potem proroków, potem nauczycieli, następnie obdarzył niektórych darem czynienia cudów, darem uzdrawiania, darem niesienia innym pomocy, darem zarządzania lub darem języków.
Verse 29
— not in NIV
Czy wszyscy są apostołami? Czy wszyscy są prorokami? Czy wszyscy są nauczycielami? Czy wszyscy mają dar czynienia cudów?
Verse 30
— not in NIV
Czy wszyscy otrzymali dar uzdrawiania? Czy wszyscy mówią obcymi językami? Czy wszyscy potrafią je tłumaczyć?
Verse 31
— not in NIV
Starajcie się o największe dary, ale ja pokażę wam coś jeszcze doskonalszego.