Joshua 4 — NIV vs SZ-PL

Joshua 4

NIV — New International Version Bible (NIV)

SZ-PL — Słowo Życia (SZ-PL)

Verse 1

When the whole nation had finished crossing the Jordan, the Lord said to Joshua,

Jak wyglądała ta sprawa w przypadku Abrahama, naszego przodka?

Verse 2

“Choose twelve men from among the people, one from each tribe,

Jeśli został uniewinniony na podstawie swoich czynów, to ma powód do dumy—ale nie przed Bogiem!

Verse 3

and tell them to take up twelve stones from the middle of the Jordan, from right where the priests are standing, and carry them over with you and put them down at the place where you stay tonight.”

Co o tym mówi Pismo? Czytamy w nim: „Abraham uwierzył Bogu i został uniewinniony”.

Verse 4

So Joshua called together the twelve men he had appointed from the Israelites, one from each tribe,

Pracownikowi należy się zapłata za pracę—bez żadnej łaski.

Verse 5

and said to them, “Go over before the ark of the Lord your God into the middle of the Jordan. Each of you is to take up a stone on his shoulder, according to the number of the tribes of the Israelites,

W przypadku zaś tego, kto nie pracuje, ale wierzy Bogu, który uniewinnia grzesznika, właśnie jego wiara jest podstawą do uniewinnienia.

Verse 6

to serve as a sign among you. In the future, when your children ask you, ‘What do these stones mean?’

Król Dawid tak opisał szczęście człowieka, którego Bóg uniewinnił niezależnie od uczynków:

Verse 7

tell them that the flow of the Jordan was cut off before the ark of the covenant of the Lord. When it crossed the Jordan, the waters of the Jordan were cut off. These stones are to be a memorial to the people of Israel forever.”

„Szczęśliwi są ci,
którym przebaczono grzechy
i zapomniano przewinienia.

Verse 8

So the Israelites did as Joshua commanded them. They took twelve stones from the middle of the Jordan, according to the number of the tribes of the Israelites, as the Lord had told Joshua; and they carried them over with them to their camp, where they put them down.

Szczęśliwy jest człowiek,
któremu Pan nie wypomni grzechów”.

Verse 9

Joshua set up the twelve stones that had been^[a] in the middle of the Jordan at the spot where the priests who carried the ark of the covenant had stood. And they are there to this day.

Czy to szczęście dotyczy tylko obrzezanych, czy również nieobrzezanych? Powiedzieliśmy już, że: „Abraham uwierzył Bogu i został uniewinniony”.

Verse 10

Now the priests who carried the ark remained standing in the middle of the Jordan until everything the Lord had commanded Joshua was done by the people, just as Moses had directed Joshua. The people hurried over,

Kiedy to się wydarzyło? Przed czy po jego obrzezaniu? Oczywiście, że przed!

Verse 11

and as soon as all of them had crossed, the ark of the Lord and the priests came to the other side while the people watched.

Obrzezanie otrzymał jako dowód uniewinnienia dzięki wierze—gdy był jeszcze nieobrzezany. W ten sposób stał się duchowym ojcem tych, którzy przyjmują Boże uniewinnienie jako nieobrzezani,

Verse 12

The men of Reuben, Gad and the half-tribe of Manasseh crossed over, ready for battle, in front of the Israelites, as Moses had directed them.

oraz tych, którzy są obrzezani, ale nie opierają się na tym, bo mają także wiarę, którą okazał Abraham.

Verse 13

About forty thousand armed for battle crossed over before the Lord to the plains of Jericho for war.

Bóg obiecał Abrahamowi i jego potomkom, że da im w posiadanie całą ziemię. Obietnica ta nie była jednak uzależniona od wypełniania Prawa, ale wynikała z uniewinnienia Abrahama dzięki wierze.

Verse 14

That day the Lord exalted Joshua in the sight of all Israel; and they stood in awe of him all the days of his life, just as they had stood in awe of Moses.

Jeśliby wypełnienie tej obietnicy zależałoby od przestrzegania Prawa, to wiara Abrahama straciłaby sens, a obietnica stałaby się pusta.

Verse 15

Then the Lord said to Joshua,

Prawo wiąże się z karą, a tam, gdzie nie ma Prawa, nie ma i przestępstwa.

Verse 16

“Command the priests carrying the ark of the covenant law to come up out of the Jordan.”

Dlatego obietnica dla wszystkich potomków Abrahama wypływa z wiary oraz łaski od Boga. Dotyczy ona nie tylko tego, który przestrzega Prawa, ale i tego, kto wierzy Bogu, podobnie jak Abraham, nasz wspólny przodek.

Verse 17

So Joshua commanded the priests, “Come up out of the Jordan.”

Bóg powiedział bowiem o nim: „Uczyniłem cię ojcem wielu narodów”. Abraham uwierzył Bogu jako Temu, który ożywia umarłych i powołuje do istnienia to, czego nie ma.

Verse 18

And the priests came up out of the river carrying the ark of the covenant of the Lord. No sooner had they set their feet on the dry ground than the waters of the Jordan returned to their place and ran at flood stage as before.

Nie mając dowodów na to, że tak się stanie, Abraham uwierzył, że będzie ojcem wielu narodów. Powiedziano Mu bowiem: „Takie właśnie będzie twoje potomstwo”.

Verse 19

On the tenth day of the first month the people went up from the Jordan and camped at Gilgal on the eastern border of Jericho.

Nie stracił wiary, choć widział, że on sam się starzeje—miał już wtedy bowiem prawie sto lat—i że Sara nie może już mieć dzieci.

Verse 20

And Joshua set up at Gilgal the twelve stones they had taken out of the Jordan.

Ani przez chwilę nie zwątpił jednak w Bożą obietnicę. Przeciwnie, jego wiara wzrosła, przynosząc chwałę Bogu.

Verse 21

He said to the Israelites, “In the future when your descendants ask their parents, ‘What do these stones mean?’

Był przekonany, że Bóg jest w stanie spełnić to, co obiecał.

Verse 22

tell them, ‘Israel crossed the Jordan on dry ground.’

I właśnie dzięki temu został przez Niego uniewinniony.

Verse 23

For the Lord your God dried up the Jordan before you until you had crossed over. The Lord your God did to the Jordan what he had done to the Red Sea^[b] when he dried it up before us until we had crossed over.

Te wspaniałe Boże słowa o uniewinnieniu zostały skierowane nie tylko do niego,

Verse 24

He did this so that all the peoples of the earth might know that the hand of the Lord is powerful and so that you might always fear the Lord your God.”

ale także do nas, którzy dostąpiliśmy uniewinnienia dzięki temu, że uwierzyliśmy Bogu, który wskrzesił Jezusa, naszego Pana.

Verse 25

— not in NIV

On został wydany za nasze grzechy i zmartwychwstał, aby nas uniewinnić.