Song Of Songs 5

I have come into my garden, my sister, my bride;
    I have gathered my myrrh with my spice.
I have eaten my honeycomb and my honey;
    I have drunk my wine and my milk.

Ik ben bij mijn zuster, mijn bruid, gekomen als in een tuin. Ik heb mirre en balsem geplukt en at honing uit de raat. Ik dronk wijn en melk. Mijn vrienden, kom erbij! Eet en drink met mij mee.

I slept but my heart was awake.
    Listen! My beloved is knocking:
“Open to me, my sister, my darling,
    my dove, my flawless one.
My head is drenched with dew,
    my hair with the dampness of the night.”

In mijn droom hoorde ik hoe mijn liefste aan mijn deur klopte. Hij riep mij: ‘Mijn zusje, mijn allerliefste, doe open. Ik hou van je, jij bent alles voor mij. Mijn haar is helemaal nat van de dauw.’

I have taken off my robe—
    must I put it on again?
I have washed my feet—
    must I soil them again?

‘Dat kan ik toch niet doen?’ antwoordde ik. ‘Ik ben al klaar voor de nacht. Moet ik mij dan weer aankleden? Ik ben al gewassen, straks word ik weer vuil.’

My beloved thrust his hand through the latch-opening;
    my heart began to pound for him.

Mijn liefste stak zijn hand door de deuropening en toen kon ik hem niet weerstaan.

I arose to open for my beloved,
    and my hands dripped with myrrh,
my fingers with flowing myrrh,
    on the handles of the bolt.

Ik stond op om hem open te doen. Mijn handen beefden toen ik de grendels losmaakte.

I opened for my beloved,
    but my beloved had left; he was gone.
    My heart sank at his departure.^[a]
I looked for him but did not find him.
    I called him but he did not answer.

Ik ontsloot de deur voor mijn liefste, maar toen die open ging, was hij verdwenen! Terwijl hij tegen mij sprak, trilde ik van opwinding. Ik ging naar hem op zoek, maar kon hem nergens vinden. Als ik zijn naam riep, kreeg ik geen antwoord.

The watchmen found me
    as they made their rounds in the city.
They beat me, they bruised me;
    they took away my cloak,
    those watchmen of the walls!

Ik kwam de mannen tegen die ʼs nachts de wacht houden over de stad. Zij sloegen en mishandelden mij. Zij rukten mij mijn sluier af.

Daughters of Jerusalem, I charge you—
    if you find my beloved,
what will you tell him?
    Tell him I am faint with love.

Meisjes van Jeruzalem, ik zeg het jullie met nadruk: als jullie mijn liefste vinden, weten jullie wat je dan tegen hem moet zeggen? Dat mijn liefde voor hem mij te veel wordt.

How is your beloved better than others,
    most beautiful of women?
How is your beloved better than others,
    that you so charge us?

Maar allermooiste van alle vrouwen, wat is er dan zo bijzonder aan uw liefste? Wat heeft hij meer dan een ander dat u ons met zoʼn sterke nadruk toespreekt?

My beloved is radiant and ruddy,
    outstanding among ten thousand.

Mijn liefste blaakt van gezondheid. Je haalt hem er zo tussenuit, al zijn er tienduizend mannen.

His head is purest gold;
    his hair is wavy
    and black as a raven.

Als fijn gezuiverd goud is hij te onderscheiden van alle anderen. Zijn haar is zwart en krullend.

His eyes are like doves
    by the water streams,
washed in milk,
    mounted like jewels.

Hij heeft prachtige ogen die lijken op badende duiven.

His cheeks are like beds of spice
    yielding perfume.
His lips are like lilies
    dripping with myrrh.

Zijn wangen geuren naar kruiden en zijn lippen lijken op lelies waar de mirre vanaf stroomt.

His arms are rods of gold
    set with topaz.
His body is like polished ivory
    decorated with lapis lazuli.

Zijn armen zijn als goud, bedekt met blauwe edelstenen. Zijn lichaam lijkt wel een ivoren beeldhouwwerk, overdekt met saffieren.

His legs are pillars of marble
    set on bases of pure gold.
His appearance is like Lebanon,
    choice as its cedars.

Zijn benen lijken op zuilen, gehouwen uit wit marmer, met voeten van zuiver goud. Zijn lichaam is fier als de ceders in de Libanon.

His mouth is sweetness itself;
    he is altogether lovely.
This is my beloved, this is my friend,
    daughters of Jerusalem.