Song Of Songs 6

Where has your beloved gone,
    most beautiful of women?
Which way did your beloved turn,
    that we may look for him with you?

O pinakamatahom nga babayi, diin na bala ang imo hinigugma? Sa diin bala siya nagkadto kay buligan ka namon sa pagpangita sa iya?

Babayi

My beloved has gone down to his garden,
    to the beds of spices,
to browse in the gardens
    and to gather lilies.

Nagkadto ang akon hinigugma sa iya katamnan, nga puno sang mga tanom nga ginahimo nga pahamot. Nagapahalab siya didto sang iya kasapatan, kag nagatipon sang mga liryo.

I am my beloved’s and my beloved is mine;
    he browses among the lilies.

Akon lang ang akon hinigugma, kag ako iya lang. Ginapahalab niya ang iya kasapatan sa may mga liryo.

Lalaki

You are as beautiful as Tirzah, my darling,
    as lovely as Jerusalem,
    as majestic as troops with banners.

Katahom sa imo, palangga ko. Daw pareho ka katahom sang siyudad sang Tirza kag sang Jerusalem. Makakulunyag ka gid pareho sa mga soldado nga may mga bandera.

Turn your eyes from me;
    they overwhelm me.
Your hair is like a flock of goats
    descending from Gilead.

Indi ako pagtuluka kay daw maano ako sa imo. Ang imo buhok daw pareho sa panong sang mga kanding nga nagapadulhog halin sa Bukid sang Gilead.

Your teeth are like a flock of sheep
    coming up from the washing.
Each has its twin,
    not one of them is missing.

Ang imo mga ngipon daw pareho kaputi sa karnero nga bag-o lang napaliguan. Kompleto ini kag maayo ang pagkaplastar.

Your temples behind your veil
    are like the halves of a pomegranate.

Ang imo guya nga natabunan sang belo daw pareho sa prutas nga pomegranata nga mapula-pula.

Sixty queens there may be,
    and eighty concubines,
    and virgins beyond number;

Bisan may ara pa ako sang 60 ka asawa nga mga rayna, 80 ka ordinaryo nga mga asawa, kag madamo nga mga dalaga nga ipakasal sa akon,

but my dove, my perfect one, is unique,
    the only daughter of her mother,
    the favorite of the one who bore her.
The young women saw her and called her blessed;
    the queens and concubines praised her.

isa lang gid ang akon palangga. Matahom gid siya kag wala gid sing deperensya. Isa lang siya nga anak nga babayi sang iya iloy kag paborito siya sang iya iloy. Kon makita siya sang mga babayi ginapadunggan nila siya, kag bisan ang mga rayna kag mga asawa nagadayaw sa iya.

Who is this that appears like the dawn,
    fair as the moon, bright as the sun,
    majestic as the stars in procession?

Nagasiling sila, “Sin-o bala ini nga kon tan-awon daw pareho sa pamanagbanag ang iya katahom? Ang iya katahom daw pareho sa bulan, kag ang iya kaanyag daw pareho sa adlaw. Makakulunyag gid siya pareho sa mga bituon.”^[a]

I went down to the grove of nut trees
    to look at the new growth in the valley,
to see if the vines had budded
    or the pomegranates were in bloom.

Nagdulhog ako sa talamnan sang kahoy nga almendro sa pagtan-aw sang bag-o nga mga tanom nga nagtubo sa may ililigan sang tubig, kag sa pagtan-aw kon nagpanalingsing na ang mga ubas kag kon nagpamulak na ang mga pomegranata.

Before I realized it,
    my desire set me among the royal chariots of my people.^[a]

Wala ko matalupangdan nga ara na gali ako sa harianon nga hiligdaan kaupod sang akon pinalangga.^[b]

Mga Babayi sang Jerusalem

Come back, come back, O Shulammite;
    come back, come back, that we may gaze on you!