Jeremiah 20

NIV — New International Version Bible (NIV)

HLGN — Ang Pulong Sang Dios (HLGN)

Verse 1

When the priest Pashhur son of Immer, the official in charge of the temple of the Lord, heard Jeremiah prophesying these things,

Ang pari nga si Pashur, nga anak ni Imer, amo sadto ang pinakamataas nga opisyal sa templo sang Ginoo. Sang mabatian niya ang mga ginpanghambal ni Jeremias,

Verse 2

he had Jeremiah the prophet beaten and put in the stocks at the Upper Gate of Benjamin at the Lord’s temple.

ginpahanot niya siya kag ginpapriso didto sa puwertahan sang templo sang Ginoo nga ginatawag Puwertahan ni Benjamin.

Verse 3

The next day, when Pashhur released him from the stocks, Jeremiah said to him, “The Lord’s name for you is not Pashhur, but Terror on Every Side.

Pagkaaga, ginpaguwa ni Pashur si Jeremias. Nagsiling si Jeremias sa iya, “Pashur, gin-ilisan na sang Ginoo ang imo ngalan. Tawgon ka na subong nga Magor Misabib.^[a]

Verse 4

For this is what the Lord says: ‘I will make you a terror to yourself and to all your friends; with your own eyes you will see them fall by the sword of their enemies. I will give all Judah into the hands of the king of Babylon, who will carry them away to Babylon or put them to the sword.

Kay amo ini ang ginasiling sang Ginoo: Kahadlukan mo ang imo kahimtangan kag ang kahimtangan sang tanan mo nga abyan. Makita mo mismo sila nga pamatyon sang ila mga kaaway sa inaway. Itugyan ko ang bug-os nga Juda sa hari sang Babilonia. Ang iban nga mga pumuluyo sini iya pamatyon kag ang iban pagabihagon.

Verse 5

I will deliver all the wealth of this city into the hands of their enemies—all its products, all its valuables and all the treasures of the kings of Judah. They will take it away as plunder and carry it off to Babylon.

Ipaagaw ko sa mga kaaway ang tanan nga manggad sang sini nga siyudad sang Jerusalem—ang tanan nila nga pinangabudlayan, ang tanan nga malahalon nga mga butang pati ang tanan nga manggad sang mga hari sang Juda. Dal-on ini tanan sang mga kaaway sa Babilonia.

Verse 6

And you, Pashhur, and all who live in your house will go into exile to Babylon. There you will die and be buried, you and all your friends to whom you have prophesied lies.’”

Jeremiah’s Complaint

Kag pati ikaw, Pashur, kag ang bug-os mo nga panimalay, pagadal-on sa Babilonia. Didto ka mapatay kag ilubong, pati ang tanan mo nga abyan nga imo gintagnaan sing butig.”

Nagreklamo si Jeremias sa Dios

Verse 7

You deceived^[a] me, Lord, and I was deceived^[b];
you overpowered me and prevailed.
I am ridiculed all day long;
everyone mocks me.

O Ginoo, gindayaan kag gindaog mo ako. Nangin kaladlawan ako sa mga tawo, kag wala sing untat ang ila pagyaguta sa akon.

Verse 8

Whenever I speak, I cry out
proclaiming violence and destruction.
So the word of the Lord has brought me
insult and reproach all day long.

Kon maghambal ako ginasinggit ko gid ang mensahi parte sa pagpamintas kag pagpanglaglag. Kag ining imo mensahi amo ang naghimo sa akon nga kaladlawan kag talamayon permi.

Verse 9

But if I say, “I will not mention his word
    or speak anymore in his name,”
his word is in my heart like a fire,
    a fire shut up in my bones.
I am weary of holding it in;
    indeed, I cannot.

Kon kaisa nagasiling ako nga indi na ako maghambal parte sa imo ukon magsugid sang imo mga mensahi. Pero indi ko mapunggan, kay ang imo pulong daw sa kalayo nga nagadabdab sa akon tagipusuon kag mga tul-an. Ginakapoy na ako sa pagpugong sini.

Verse 10

I hear many whispering,
    “Terror on every side!
    Denounce him! Let’s denounce him!”
All my friends
    are waiting for me to slip, saying,
“Perhaps he will be deceived;
    then we will prevail over him
    and take our revenge on him.”

Nabatian ko ang mga pagyaguta sang mga tawo. Ginasunod-sunod nila ang akon mga ginahambal nga, “Makahaladlok ang nagapalibot sa aton!” Nagasiling pa sila, “Isugid ta siya sa iya nga pagtraidor.” Bisan ang tanan ko nga abyan nagahulat sang akon pagkapukan. Nagasiling sila, “Basi kon madayaan siya. Dayon madaog naton siya kag mabalusan.”

Verse 11

But the Lord is with me like a mighty warrior;
so my persecutors will stumble and not prevail.
They will fail and be thoroughly disgraced;
their dishonor will never be forgotten.

Pero kaupod ko ikaw, Ginoo. Pareho ka sa maisog nga soldado, gani ang mga nagahingabot sa akon malaglag kag indi magdaog. Mahuy-an gid sila kag indi magmadinalag-on, kag indi gid malimtan ang ila kahuy-anan hasta san-o.

Verse 12

Lord Almighty, you who examine the righteous
and probe the heart and mind,
let me see your vengeance on them,
for to you I have committed my cause.

O Ginoo nga Makagagahom, nahibaluan mo kon sin-o ang matarong. Nahibaluan mo ang tagipusuon kag hunahuna sang tawo. Ipakita sa akon ang imo pagtimalos sa ila, kay gintugyan ko sa imo ang akon kaso.

Verse 13

Sing to the Lord!
Give praise to the Lord!
He rescues the life of the needy
from the hands of the wicked.

Magkanta kita kag magdayaw sa Ginoo! Kay ginaluwas niya ang mga bululigan sa kamot sang malaot nga mga tawo.

Verse 14

Cursed be the day I was born!
May the day my mother bore me not be blessed!

Ginapakamalaot ko ang adlaw nga natawo ako! Wala ko ginapakamaayo ang adlaw nga ginbata ako sang akon iloy!

Verse 15

Cursed be the man who brought my father the news,
who made him very glad, saying,
“A child is born to you—a son!”

Ginapakamalaot ko ang tawo nga nagbalita sa akon amay nga, “Lalaki ang imo anak!” nga nakapalipay gid sa akon amay.

Verse 16

May that man be like the towns
the Lord overthrew without pity.
May he hear wailing in the morning,
a battle cry at noon.

Kabay pa nga ina nga tawo mangin pareho sang mga banwa nga ginlaglag sang Ginoo nga wala sing luoy-luoy. Kabay pa nga mabatian niya ang mga singgit kag pag-ugayong sang mga tawo sa inaway sa bilog nga adlaw.

Verse 17

For he did not kill me in the womb,
with my mother as my grave,
her womb enlarged forever.

Kay wala niya ako pagpatya sang ara pa ako sa tiyan sang akon iloy. Kuntani ang tiyan sang akon iloy amo na lang ang akon lulubngan, ukon ginbusong na lang niya kuntani ako hasta san-o.

Verse 18

Why did I ever come out of the womb
to see trouble and sorrow
and to end my days in shame?

Ngaa nga natawo pa ako? Agod lang bala makita ko ang kagamo kag kalisod, kag mapatay ako sa kahuya?